Sebahattin Ali



Şiir


Sabahattin Ali


Öyle Günler Gördüm Ki

Öyle günler gördüm ki,aydın gökler kararıp,
Bahtım,bir bulut gibi üstüme çöker oldu.
Her gözümü yumunca tanıdık yüzler görüp,
Hayaller alev alev beynimi yakar oldu.
Ümitsizlik,gariplik dört tarafımı sarıp,
Yüzüm sırıtsa bile,içim yaş döker oldu.

Her sabah ilk ışıklar gözlerimi oyardı,
Uyanan taş duvarlar iniltimi duyardı.

Öyle günler gördüm ki,duvarlar gelir dile,
Gözümde canlanırdı eşkiya masalları.
Varlığımı sarardı,hain bir isteyişle
Görmediğim yumuşak bir düşmanın elleri.
Kafada çelik gibi fikirler dursa bile
Kalplerin eksik olmaz böyle zayıf halleri.

Bazen kendi kendimin elinden kurtulurdum,
Kalbimi bir çamurda çırpınırken bulurdum.

Öyle günler gördüm ki,dost dediğim insanlar
Ben yanına varınca dudağını kıvırdı.
Bir zamanlar yanımda ağız açmayanlar,
Sırtımı sıvazladı,bana öğüt savurdu.
Silahsız gördüğüne saldıran kahramanlar
En alçak tekmelerle beni yere devirdi.

Ruhum bir heykel gibi düşüp parçalanırdı.
Bu sesleri duyanlar gülüyorum sanırdı.

Öyle günler gördüm ki,tabanca şakağımda,
Tasarladım aydınlık dünyayı bırakmayı.
Gönlüm acıklı buldu,en ateşli çağımda
Sönük bir yıldız gibi boşluklara akmayı.
Tabancanın namlusu ısındı yanağımda,
Parmağım istemedi tetiğini çekmeyi.

Bir sonbahar yağmuru gibi içim ağlardı,
Bir şeyler fakat beni yaşamağa bağlardı.

Ey bir tane sevgilim,ben bugün yaşıyorsam,
Sanma ki hayat tatlı,insanlar hoş olmuştur.
Dağ başında bir kaya gibiyim şöyle dursam,
Etrafım eskisinden daha bomboş olmuştur.
Yalnız sana borçluyum bugün dünyada varsam,
Seni her andığımda gözlerim yaş olmuştur.

Yaşlar ki bir ırmaktır,dertleri sürür gider,
Gözyaşları içinde seneler yürür gider.

Yok olmak isteğiyle kalbim attığı zaman,
Bana “yaşa“ der gibi gülen senin yüzündü.
Dizlerim bir batakta yorgun yattığı zaman,
Bacaklarıma kuvvet veren senin hızındı.
Yaşaran gözlerimde,güneş battığı zaman,
Sıcak bir yuva gibi tüten senin dizindi.

Sen aklıma gelince her şey gülümserdi.
Ağaçlar şarkı söyler,rüzgar tatlı eserdi.

Ey sevgilim,bilirsin benim ne çektiğimi,
Garip başımın derdi bir yürek taşıyorum.
Anlarsın niçin uzak yerlere baktığımı,
İçinde yaşanmaz bir dünyada yaşıyorum.
Görünce gülme sakın çırpınıp aktığımı,
Ilık ve aydınlık bir denize koşuyorum.

Sen benim sevgilimsin,sevsen de,sevmesen de,
Aradığım yerlere benzeyiş buldum sende...


Kıyamadığım

Hey bir zaman bakıp bakıp,
Seyrine doyamadığım!
Şimdi gurbette bırakıp,
Sesini duyamadığım!

Evde kapanıp kaldın mı?
Seyrana çıkıp güldün mü?
Başkalarının oldun mu?
"Benimsin!",diyemediğim!

Akıtıp gözüm yaşını,
Hatırlarım gülüşünü.
Kıvırcık saçlı başını,
Göğsüme koyamadığım!

Dik yamaçların selisin,
Sen benden daha delisin,
Şimdi kimlerin kulusun?
Başını eğemediğim!

Nasıl vurgunum bilirdin,
Niçin benden yüz çevirdin?
Kimlerin koynuna girdin?
Öpmeğe kıyamadığım!...