Şeyma Erciyes



Şiir


Şeyma Erciyes


Adsız

Gitmeliyim sanırım
Özlemin kalbimi sıkıştırsa da gitmeliyim
Yanıma aldığım yegane dostum yalnızlığım
Yürüyorum sokaklar bomboş, caddeler soğuk
Ve ben gidiyorum
Elimde bavulum yüreğimde hazin bir aşk
Söylemeliyim sürgün hayatı yaşıyorum
Ne zaman bitecek bu sancılarım
Gel dindir bu sancılarımı
Merhem ol yüreğime
Hem kanat kalbimin sol yanını
Hem de bir çırpıda vur git yüreğimden
Her gece sabahı beklemek
Ve sensiz bir sabaha uyanmak
Bende kaldı sadece İstanbul
İkinci dostum oldu yalnızlığıma eş
Gelmeliyim yanına
Bekle beni iple çekiyorum seni
Bekle beni suçüstü yapmayayım yalnızlığına
Bekle, ahşap evde bekle
Yüreğinde sımsıcak sevgin,

ağzından dökülen dualarınla bekle
Geleceğim en yakın zamanda oradayım
Bitiriyorum sürgün hayatımı
Mektuplarımı yakıyorum sensizliğime inat
Bırak geleyim yanına
Yarana merhem olmaya geleyim
Geleceğim elbet bir gün seni sana getireceğim
İsmini sorarlarsa söyleme
Adını adıma mıh gibi çaktım
Seni ben gönlüme yazdım
Geleceğim elbet bir gün seninle sana geleceğim